Χανς - Ντίτριχ Γκένσερ
1927 – 2016

Γερμανός πολιτικός, που δραστηριοποιήθηκε στον φιλελεύθερο χώρο. Διατέλεσε επί 18 χρόνια Υπουργός Εξωτερικών της Δυτικής Γερμανίας και της ενωμένης Γερμανίας (1974- 1992), με σημαίνοντα ρόλο στα ευρωπαϊκά πολιτικά πράγματα, όπως και στην επανένωση της Γερμανίας.

Ο Χανς - Ντίτριχ Γκένσερ γεννήθηκε στο Χάλε της Σαξονίας στις 21 Μαρτίου 1927. Ο πατέρας του ήταν δικηγόρος και η μητέρα του κόρη μεγαλοαγρότη. Έζησε τον τελευταίο χρόνο του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, 17χρονος τότε, ως επιστρατευμένος βοηθός στις αντιαεροπορικές μονάδες του πυροβολικού και συνελήφθη αιχμάλωτος από τους Αμερικανούς, στη διάρκεια της Μάχης του Βερολίνου. Μετά την απελευθέρωσή του ολοκλήρωσε τη φοίτησή του στο Λύκειο και στη συνέχεια σπούδασε νομικά στα Πανεπιστήμια Χάλε και Λειψίας.

Τον Αύγουστο του 1952 πέρασε από την Ανατολική Γερμανία στη Δυτική, όπου εργάστηκε ως δικηγόρος και δραστηριοποιήθηκε πολιτικά με το κόμμα των Φιλελευθέρων (FDP), του οποίου υπήρξε επί δέκα και πλέον χρόνια πρόεδρος (1974 - 1985) και παρέμεινε επίτιμος πρόεδρος και μετά την αποχώρηση του από το κοινοβούλιο το 1998.

Επί 33 χρόνια διετέλεσε μέλος της γερμανικής βουλής (1965-1998) και επί 23 χρόνια υπουργός κυβερνήσεων συνασπισμού, τόσο με τους Σοσιαλδημοκράτες (SPD) του Βίλι Μπραντ και του Χέλμουτ Σμιτ, όσο και με τους Χριστιανοδημοκράτες (CDU) του Χέλμουτ Κολ. Από το 1982 έως το 1992 ήταν αντικαγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας και της ενωμένης Γερμανίας. Από το 1969 έως το 1974 διατέλεσε υπουργός Εσωτερικών της κυβέρνησης του Βίλι Μπραντ.

Κατά τη διάρκεια της δεκαοκτάχρονης θητείας του στην ηγεσία του Υπουργείου Εξωτερικών (1974-1992), έθεσε σε εφαρμογή την «Ostpolitik», την πολιτική της προσέγγισης με την κομμουνιστική Ανατολική Ευρώπη, αρνούμενος να δαιμονοποιήσει τον σοβιετικό εχθρό, διεξάγοντας διαπραγματεύσεις εκεί όπου ήταν δυνατόν, με στόχο την εκτόνωση του Ψυχρού Πολέμου και της κούρσας των εξοπλισμών, όπου οι δύο Γερμανίες ήταν στην πρώτη γραμμή.

Αναγνωρίζοντας από πολύ νωρίς την ευκαιρία που αποτελούσε η «περεστρόικα» στην ΕΣΣΔ, ο Γκένσερ είχε ανακοινώσει στις 30 Σεπτεμβρίου 1989 στην Πράγα, μπροστά σε ένα πλήθος που ζητωκραύγαζε, ότι οι τσεχικές αρχές θα άφηναν εκατοντάδες πρόσφυγες που είχαν διαφύγει από την κομμουνιστική Γερμανική Λαοκρατική Δημοκρατία να μεταβούν στη Δυτική Γερμανία, σηματοδοτώντας έτσι ένα πρώτο ρήγμα στο κομουνιστικό στρατόπεδο.

Η κορύφωση των διπλωματικών του προσπαθειών για την επανένωση της Γερμανίας ήρθε έναν χρόνο αργότερα, στις 12 Σεπτεμβρίου 1990, με τη Συνθήκη της Μόσχας, γνωστή και ως «Δύο συν Τέσσερα», η οποία απελευθέρωνε τη χώρα του από την κηδεμονία των Αμερικανών, των Ρώσων, των Γάλλων και των Βρετανών, που είχε επιβληθεί μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Δεκαπέντε ημέρες αργότερα, η Γερμανία επανενώθηκε.

Στην εξωτερική πολιτική, ο Γκένσερ, που επί δύο σχεδόν δεκαετίες ζούσε ουσιαστικά μέσα σ’ ένα αεροπλάνο και είχε την ικανότητα να κοιμάται ανεξαρτήτως ώρας, βάσει προγράμματος και σε δόσεις, υπήρξε ένθερμος «ευρωπαϊστής» και βασικός εκφραστής της πολιτικής των ισορροπιών και της άποψης ότι η Γερμανία, λόγω του παρελθόντος της, πρέπει να ασκεί «πολιτική αυτοσυγκράτησης».

Εξαίρεση σε αυτό αποτέλεσε τα τελευταία χρόνια της θητείας του η ενεργητική προώθηση της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας. Παρά ταύτα ο Γκένσερ έτεινε κατά κανόνα «ευήκοον ούς» στις ελληνικές θέσεις, με ιδιαίτερη ευαισθησία στο Κυπριακό.

Ο Χανς – Ντίτριχ Γκένσερ πέθανε στο Βάχτμπεργκ της Βόρειας Ρηνανίας – Βεστφαλίας στις 31 Μαρτίου 2016, σε ηλικία 89 ετών.