Ιάκωβος Παξιμάδης
1788 – 1884

Τήνιος αγωνιστής του ‘21 και πολιτικός. Διετέλεσε Πρόεδρος της Βουλής από τις 25 Σεπτεμβρίου έως τις 21 Δεκεμβρίου 1867.

Ο Ιάκωβος Παξιμάδης γεννήθηκε στην Τήνο το 1788 (ή το 1789) από εύπορη οικογένεια. Η μητέρα του Φλώρα Μαυρογένους ήταν αδελφή του ηγεμόνα της Μολδοβλαχίας. Τη βασική του εκπαίδευση ολοκλήρωσε στο γνωστό την εποχή εκείνη σχολείο των Ιησουϊτών.

Αρχικά ασχολήθηκε με τις εμπορικές επιχειρήσεις της οικογένειάς του, στην Τεργέστη και στην Αλεξάνδρεια. Σύντομα, όμως, επέστρεψε στην Τήνο, έχοντας αποκτήσει ικανή περιουσία, και ασχολήθηκε με τα τοπικά θέματα. Ύστερα από ένα ταξίδι του στην Κωνσταντινούπολη, όπου μυήθηκε στη Φιλική Εταιρεία, αφοσιώθηκε στον εθνικό σκοπό.

Με την έναρξη της Επανάστασης συγκρότησε σώμα Τηνίων πολεμιστών, που χρηματοδοτούσε ο ίδιος. Οι αγωνιστές αυτοί πολέμησαν σε διάφορες μάχες στην Πελοπόννησο και διακρίθηκαν για τη γενναιότητά τους. Χαρακτηριστικό του ήθους του ήταν το γεγονός ότι προστάτευσε Οθωμανούς αιχμαλώτους από τη μήνη των συμπατριωτών του.

Συνεργάστηκε με πολλούς οπλαρχηγούς, καθώς και με τον κυβερνήτη Ιωάννη Καποδίστρια. Σε όλες τις εθνικές συνελεύσεις της επαναστατικής περιόδου αντιπροσώπευε την Τήνο.

Επί της βασιλείας του Όθωνα διορίστηκε πρόεδρος του Εμποροδικείου Πάτρας. Κατά την Α' εν Αθήναις Εθνοσυνέλευση (1843) ήταν και πάλι εκλεγμένος πληρεξούσιος Τήνου. Όταν, με το Σύνταγμα του 1844, συστήθηκε η Γερουσία, διορίστηκε γερουσιαστής.

Στη συνέχεια, την περίοδο της ισχύος του νέου Συντάγματος του 1864, εκλέχθηκε κατ’ επανάληψη βουλευτής και εκπροσώπησε την ιδιαίτερη πατρίδα του στην εθνική αντιπροσωπεία σχεδόν αδιαλείπτως τη δεκαετία 1865-1875.

Στη συνεδρίαση της 25ης Σεπτεμβρίου 1867 εκλέχθηκε πρόεδρος της Βουλής, αξίωμα το οποίο διατήρησε έως τις 21 Δεκεμβρίου του ίδιου χρόνου. Το 1875, σε ηλικία 86 ετών, αποχώρησε από την ενεργό πολιτική.

Ο Ιάκωβος Παξιμάδης πέθανε πλήρης ημερών στις 21 Φεβρουαρίου 1884 στην Αθήνα.