Ένας αλμυρός λογοτέχνης

Σωτήρης Σκίπης

Σ’ ένα φιλολογικό σωματείο που ήταν μαζεμένοι ο Μωραϊτίνης, ο Μαλακάσης, ο Πορφύρας, ο Εφταλιώτης και ο Δροσίνης μπήκε άξαφνα ο Σκίπης, φωνάζοντας:
– Πώς συγκεντρωθήκαμε χωρίς τον... ηγέτη σας;
Όλοι φυσικά γέλασαν. Μόνο ο Μωραϊτίνης εστάθηκε σοβαρός και ρώτησε τον Σκίπη.
– Γιατί έχεις αλάτι στα φρύδια σου;
– Αχ, άστα Τίμο μου, του λέει ο Σκίπης. Όταν ιδρώνω βγάζω αλάτι…
Κι ο Μωραϊτίνης με το υπέροχο χιούμορ του.
– Μωρέ τι μου λες; Κι εγώ σε νόμιζα τόσον καιρό για ανάλατο!