Η ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων

Βαρκελώνη 1992

Με την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης και τον τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου, το Ολυμπιακό Κίνημα παρουσιάσθηκε, μετά από χρόνια, ενωμένο στην πρωτεύουσα της Καταλωνίας, όπου από τις 25 Ιουλίου έως τις 9 Αυγούστου διεξήχθησαν οι 25οι Ολυμπιακοί Αγώνες, οι πρώτοι επί ισπανικού εδάφους. Η Βαρκελώνη εκμεταλλεύτηκε τους Ολυμπιακούς Αγώνες για να προχωρήσει σε μία ριζική αναμόρφωση της πόλης, κάτι σπάνιο στην ιστορία της διοργάνωσης.

Η ανάθεση της διοργάνωσης στη Βαρκελώνη, που ήταν η γενέτειρα του τότε προέδρου της ΔΟΕ, Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ, έγινε στις 17 Οκτωβρίου 1986 στη σύνοδο της ΔΟΕ στη Λωζάνη. Υπερκέρασε με σχετική ευκολία της υποψηφιότητες του Άμστερνταμ, του Βελιγραδίου, του Μπέρμιγχαμ, του Μπρισμπέιν και των Παρισίων. Η πρωτεύουσα της Καταλωνίας είχε θέσει υποψηφιότητα για τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων και το 1936, αλλά τους έχασε από το Βερολίνο.

Η Νότιος Αφρική, που είχε αποκηρύξει το καθεστώς των φυλετικών διακρίσεων (απαρτχάιντ), πήρε μέρος για πρώτη φορά μετά το 1960 σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Συνεπεία της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας, Κροατία, Σλοβενία και Βοσνία εμφανίστηκαν για πρώτη φορά σε Ολυμπιακούς Αγώνες. Οι αθλητές της ΠΓΔΜ εμφανίστηκαν κάτω από την Ολυμπιακή Σημαία. Το μπέιζμπολ, το μπάντμιντον και το τζούντο των γυναικών εντάχθηκαν για πρώτη φορά στο πρόγραμμα των Ολυμπιακών Αγώνων.

Στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Βαρκελώνης έλαβαν μέρος 9.536 αθλητές (6.652 άνδρες και 2.704 γυναίκες) από 170 χώρες. Η Κοινοπολιτεία Ανεξαρτήτων Κρατών (πρώην ΕΣΣΔ) με 112 μετάλλια (45-28-39) αναδείχθηκε πρώτη δύναμη έναντι 108 των ΗΠΑ (37-34-37) και 82 της Γερμανίας (33-21-28).

Πολυνίκης αθλητής αναδείχθηκε ο λευκορώσος γυμναστής Βιτάλι Σέρμπο με 6 χρυσά μετάλλια, που συμμετείχε με την ομάδα της Κοινοπολιτείας των Ανεξαρτήτων Κρατών.

Στο μπάσκετ εμφανίστηκε η αυθεντική και μοναδική «dream-team» των ΗΠΑ, με όλα τα αστέρια του ΝΒΑ (Μάικλ Τζάκσον, Μάτζικ Τζόνσον, Λάρι Μπερντ κ.ά.) και φυσικά σάρωσε τους αντιπάλους της, κατακτώντας αήττητη το χρυσό μετάλλιο.

Δύο ακόμη μετάλλια, το έβδομο και το όγδοο της λαμπρής του καριέρας, προσέθεσε στη συλλογή του ο αμερικανός Καρλ Λιούις. Κέρδισε για τρίτη συνεχόμενη φορά το μήκος, ενώ ήταν μέλος της ομάδας 4Χ100 μ. των ΗΠΑ, που κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ με 37’’40.

Η Ελλαδική Συμμετοχή

Η Ελλάδα συμμετείχε με 70 αθλητές (56 άνδρες και 14 γυναίκες) και κατέκτησε δύο χρυσά μετάλλια, κάτι που είχε να συμβεί από τους Ολυμπιακούς της Αθήνας το 1896, με τον Πύρρο Δήμα στα 82,5 κιλά της άρσης βαρών και τη Βούλα Πατουλίδου στη συγκλονιστική κούρσα των 100 μέτρων μετ’ εμποδίων με 12’’64. Η φράση της Πατουλίδου «Για την Ελλάδα ρε γαμώτο», όταν ρωτήθηκε γιατί ταξίδεψε στη Βαρκελώνη, έμεινε κλασική κι έγινε σλόγκαν, επιθεώρηση και τραγούδι. Διακρίθηκαν, επίσης, ο Βαλέριος Λεωνίδης (5ος στα 60κ της άρσης βαρών), ο Κώστας Κουκοδήμος (6ος στο μήκος) και η Χριστίνα Θαλασσινίδου (6η στο σόλο της συγχρονισμένης κολύμβησης).

Η Κυπριακή Συμμετοχή

Η Κύπρος συμμετείχε με 17 αθλητές (13 άνδρες και 4 γυναίκες), η παρουσία των οποίων πέρασε απαρατήρητη.