Η Παέγια και η ιστορία της

Η παέγια (paella) είναι ένα δημοφιλές πιάτο της ισπανικής κουζίνας, με ρύζι αρωματισμένο με σαφράν και μαγειρεμένο με κρέας, θαλασσινά και λαχανικά. Η ονομασία του προέρχεται από το ειδικό σκεύος στο οποίο μαγειρεύεται, την παεγιέρα (paellera), ένα πλατύ στρογγυλό τηγάνι με δύο χερούλια. Παραδοσιακά η παέγια μεγειρεύεται στο ύπαιθρο σε φωτιά από ξύλα και τρώγεται από το τηγάνι.

Το έδεσμα έλκει την καταγωγή του από την περιοχή της Βαλένθια, στην ανατολική ακτή της Ισπανίας. Το ρύζι, που αποτελεί την βάση της παέγια, άρχισαν να καλλιεργούν στην περιοχή περί τον 10ο αιώνα, οι Μαυριτανοί, οι μουσουλμάνοι της Βόρειας Αφρικής που είχαν υπό την κατοχή τους το μεγαλύτερο μέρος της Ιβηρικής Χερσονήσου.

Οι αγρεργάτες της Βαλένθια ήταν οι πρώτοι διδάξαντες της παέγια. Στο μεσημεριανό διάλειμμα,άναβαν φωτιά στο ύπαιθρο και σ' ένα αυτοσχέδιο τηγάνι μαγείρευαν ρύζι με λαχανικά και σαλιγκάρια. Το έδεσμα αυτό έλαβε και την ευλογία της Καθολικής Εκκλησίας, καθώς ήταν ταιριαστό με την νηστεία της Μεγάλης Τεσσαρακοστής.

Αργότερα οι παράκτιοι κάτοικοι της Βαλένθια αντικατέστησαν το σαλιγκάρι με το χέλι και τα διάφορα λαχανικά με φασόλια γίγαντες. Τα πιο σοφιστικέ πιάτα με κοτόπουλο και θαλασσινά άρχισαν να εμφανίζονται στα τέλη του 18ου αιώνα, με την άνοδο του βιοτικού επιπέδου των Ισπανών.

Πολύς κόσμος εκτός Ισπανίας πιστεύει ότι η παέγια είναι το εθνικό πιάτο της χώρας, όμως οι ίδιοι οι Ισπανοί τό θεωρούν ως μια τοπική σπεσιαλιτέ της Βαλένθια.