Διάσια

Γιορτή της Αρχαίας Αθήνας προς τιμή του Μειλιχίου Διός. Μέχρι τα κλασσικά χρόνια ήταν η μεγαλύτερη από τις γιορτές, αφιερωμένες στον Δία, ενώ αργότερα παραμελήθηκε και φαίνεται ότι εξέλιπε πριν από το τέλος της αρχαιότητας. Γιορτάζονταν την 23η ημέρα του μήνα Ανθεστηριώνα (αρχές Μαρτίου), πιθανώς στην περιοχή του Ιλισού, όπου υπήρχε ιερό του Μειλίχιου Διός.

Ο Μειλίχιος Ζευς ήταν χθόνια θεότητα, πριν από τη συγχώνευση των παλιών θεοτήτων με το Δωδεκάθεο, μία πρωτόγονη θεότητα με τη μορφή φιδιού. Η επονομασία Μειλίχιος (πράος, καλόβουλος), εξηγείται από τον κατευνασμό της οργής του θεού, μετά τις εξιλαστήριες θυσίες των πιστών του. Τότε γινόταν μειλίχιος και ευνοούσε τους ανθρώπους που τον λάτρευαν.

Οι προσφορές των πιστών στο ιερό του Μειλιχίου Διός ήταν καρποί και ειδικά ψωμάκια με μέλι, τα οποία είχαν τη μορφή ζώων και κυρίως βοδιών. Παράλληλα, γίνονταν και αιματηρές θυσίες, όπως η σφαγή προβάτου, μάλλον από τους πιο εύπορους πολίτες. Μετά την τέλεση των θυσιών επακολουθούσαν ψαλμοί ύμνων γύρω από τους βωμούς, ιππικοί αγώνες και, φυσικά, φαγοπότι. Υπήρχε, ακόμα, η συνήθεια να δίνουν δώρα στα παιδιά εκείνη την ημέρα, λόγω του ότι οι χθόνιες θεότητες θεωρούνταν προστάτες των παιδιών.