Η Σατραπεία

Τι συμφορά, ενώ είσαι καμωμένος
για τα ωραία και μεγάλα έργα
η άδικη αυτή σου η τύχη πάντα
ενθάρρυνση κ’ επιτυχία να σε αρνήται·
να σ’ εμποδίζουν ευτελείς συνήθειες,
και μικροπρέπειες, κι αδιαφορίες.
Και τι φρικτή η μέρα που ενδίδεις-
η μέρα που αφέθηκες κ’ ενδίδεις-
και φεύγεις οδοιπόρος για τα Σούσα,
και πηαίνεις στον μονάρχην Aρταξέρξη,
που ευνοϊκά σε βάζει στην Αυλή του,
και σε προσφέρει σατραπείες και τέτοια…
Και συ τα δέχεσαι με απελπισία
αυτά τα πράγματα που δεν τα θέλεις.
Άλλα ζητεί η ψυχή σου, γι’ άλλα κλαίει·
τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών,
τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα εύγε·
την Aγορά, το Θέατρο, και τους στεφάνους...
Aυτά πού θα σ’ τα δώση ο Aρταξέρξης;
αυτά πού θα τα βρης στη σατραπεία;
και τι ζωή χωρίς αυτά θα κάμης;..