Εύα Έκεμπλαντ
1724 – 1786

Η Σουηδή γεωπόνος Εύα Έκεμπλαντ

Σουηδή γεωπόνος, γνωστή από την εξαγωγή αμύλου και αλκοόλης από την πατάτα. Η ανακάλυψή της συνέβαλε στην διάδοση της πατάτας στην Σουηδία, που μέχρι τότε ήταν προνόμιο των αριστοκρατών. Υπήρξε η πρώτη γυναίκα που έγινε μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Σουηδίας.

Η Εύα ντε λα Γκαρντί γεννήθηκε στις 10 Ιουλίου 1724 στην Στοκχόλμη και καταγόταν από αριστοκρατική οικογένεια της Σουηδίας, με γαλλικές ρίζες. Ο πατέρας της Μάγκνους ντε λα Γκαρντί έφερε τον τίτλο του κόμη και η μητέρα της Χέντβιγκ Καταρίνα ντε λα Γκαρντί ήταν περιζήτητη στα κοσμικά σαλόνια της Στοκχόλμης, παράδοση που συνέχισε και η κόρη της. Σε ηλικία 16 ετών, η Εύα παντρεύτηκε τον κόμη Κλάες Έκεμπλαντ με τον οποίο απέκτησε επτά παιδιά, ένα αγόρι και έξι κορίτσια.

Το ζευγάρι κληρονόμησε μεγάλη ακίνητη περιουσία, την οποία κλήθηκε να διαχειριστεί η νεαρή Εύα, λόγω των συχνών ταξιδιών του συζύγου της για επαγγελματικούς λόγους. Παράλληλα αξιοσημείωτη ήταν και η κοσμική παρουσία της. Η οικία του ζεύγους Έκεμπλαντ στην Στοκχόλμη ήταν πόλος έλξης για την αριστοκρατία και τους διπλωματικούς κύκλους της σουηδικής πρωτεύουσας. Στο ευρύχωρο σαλόνι του σπιτιού, παρουσίασε τα πρώτα του έργα ο συνθέτης Γιόχαν Χέλμιχ Ρόμαν, ο αποκαλούμενος πατέρας της σουηδικής μουσικής.

Το 1746, με επιστολή της προς την Βασιλική Ακαδημία Επιστημών της Σουηδίας, Εύα Έκεμπλαντ ανακοίνωσε ότι ανακάλυψε μια μέθοδο για την εξαγωγή αμύλου και αλκοόλης από την πατάτα. Η ανακάλυψή της αυτή συνέβαλε στην διάδοση της πατάτας ως διατροφικού προϊόντος και περιόρισε δραστικά την συχνότητα των λιμών. Λέγεται ότι για να διαφημίζει περισσότερο την πατάτα χρησιμοποιούσε τα λουλούδια της ως στολίδια στα μαλλιά της. Η πατάτα είχε εισαχθεί στην Σουηδία το 1658 και μέχρι την εποχή της Έκεμπλαντ αποτελούσε προνόμιο της αριστοκρατίας. Το 1752, ανακάλυψε μία μέθοδο για την αντικατάσταση των επικίνδυνων συστατικών των καλλυντικών της εποχής της με άμυλο πατάτας.

Το 1748, η Εύα Έκεμπλαντ έγινε η πρώτη γυναίκα μέλος της Βασιλικής Ακαδημίας Επιστημών της Σουηδίας. Το καθεστώς της ήταν αυτό του επιτίμου μέλους και όχι του πλήρους, όπως αναφέρεται σε έγγραφο του 1751, που ήταν τότε αποκλειστικό προνόμιο των ανδρών. Μετά τον θάνατο του συζύγου της, το 1771, αποτραβήχτηκε στα κτήματά της και περιόρισε την κοσμική παρουσία της στην Στοκχόλμη. Πέθανε στις 15 Μαΐου 1786, σε ηλικία 61 ετών.