Η ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων

Μόντρεαλ 1976

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του Μόντρεαλ διεξήχθησαν από τις 17 Ιουλίου έως την 1η Αυγούστου. Πήραν μέρος 6.026 αθλητές (4.781 άνδρες και 1.247 γυναίκες) από 92 χώρες. Η μασκότ των αγώνων ήταν ο «Αμίκ», όνομα που στη γλώσσα των Ινδιάνων σημαίνει κάστορας, συμβολίζοντας τη σκληρή δουλειά.

Οι Αγώνες σημείωσαν μεγάλη οικονομική αποτυχία (ο προϋπολογισμός τους εκτινάχθηκε στα ύψη από κακή εκτίμηση των εξόδων, λόγω αυξημένων μέτρων ασφαλείας, διαφθοράς και πετρελαϊκής κρίσης) και σημαδεύτηκαν από την αποχή των αφρικανικών χωρών, που θέλησαν να διαμαρτυρηθούν για την περιοδεία μιας ομάδας ράγκμπι του Καναδά στη ρατσιστική τότε Νότια Αφρική.

Η γαλλόφωνη μεγαλούπολη του Καναδά ανέλαβε τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων στις 12 Μαΐου 1970, κατά τη διάρκεια της συνόδου της ΔΟΕ στο Άμστερνταμ, έχοντας ως αντιπάλους της τη Μόσχα και το Λος Άντζελες. Στον πρώτο γύρο η υποψηφιότητα του Μόσχας έλαβε 28 ψήφους, το Μόντρεαλ 25 και το Λος Άντζελες 17. Στον δεύτερο γύρο της ψηφοφορίας επικράτησε το Μόντρεαλ με 41 ψήφους, έναντι 28 της Μόσχας και 1 λευκής ψήφου.

Οι πρωτιές των Ολυμπιακών Αγώνων του Μόντρεαλ: Η Ολυμπιακή Φλόγα μεταφέρθηκε στον Καναδά με ακτίνες λέιζερ.­ Ανιχνεύθηκε η πρώτη ντοπαρισμένη αθλήτρια του στίβου. Ήταν η σφαιροβόλος Ντανούτα Ροζάνι από την Πολωνία. Τα νέα σπορ που έκαναν την εμφάνισή τους στις γυναίκες ήταν το χάντμπολ, το μπάσκετ και η κωπηλασία, ενώ για πρώτη φορά το χόκεϊ επί χόρτου έγινε σε τερέν με συνθετικό χορτάρι.

Σταρ των αγώνων αναδείχθηκε η 14χρονη ρουμάνα γυμνάστρια Νάντια Κομανέντσι, με τρία χρυσά μετάλλια, ένα αργυρό κι ένα χάλκινο. Το κορίτσι - λάστιχο έγραψε ιστορία, καθώς ήταν η πρώτη αθλήτρια της γυμναστικής που βαθμολογήθηκε με άριστα 10.

Μία άλλη γυναίκα, η ανατολικογερμανίδα Κορνέλια Έντερ, εντυπωσίασε στην κολύμβηση, κατακτώντας τέσσερα χρυσά μετάλλια κι ένα αργυρό. Εντύπωση προκάλεσαν οι υψηλές επιδόσεις των Ανατολικογερμανίδων στην κολύμβηση. Μολονότι τέσσερα χρόνια πριν, στο Μόναχο, δεν κατάκτησαν κανένα μετάλλιο, στο Μόντρεαλ κέρδισαν τα έντεκα από τα δεκατρία αγωνί­σματα. Φυσικά, τα αποτελέσματα αυτά προκάλεσαν ποικίλα σχό­λια και ακούστηκαν ανοιχτές κατηγορίες για χρήση αναβολικών ουσιών. Αρκετά χρόνια αργότερα θα αποδειχθεί του λόγου το αληθές. Οι Ανατολικογερμανίδες κολυμβήτριες έκαναν χρήση αναβολικών εν αγνοία τους. Το ανάθεμα έπεσε στους προπονητές τους και τις αθλητικές αρχές της Ανατολικής Γερμανίας.

Ο σοβιετικός τριπλουνίστας Βίκτορ Σανέγεφ και ο ιταλός καταδύτης Κλάους Ντιμπιάζι κέρδισαν το τρίτο συνεχόμενο χρυσό μετάλλιό τους, ενώ ο κουβανός δρομέας Αλμπέρτο Χουαντορένα έγινε ο πρώτος αθλητής που κέρδισε τα 400 μ. και 800 μ. Στα μετάλλια κυριάρχησε η ΕΣΣΔ με 125 (49-41-35) έναντι 94 των ΗΠΑ (34-35-25) και 90 της Ανατολικής Γερμανίας (40-25-25). Χωρίς χρυσό έμεινε ο Καναδάς (0-5-6), σημειώνοντας αρνητικό ρεκόρ στην ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων για διοργανώτρια χώρα.

Η Ελληνική συμμετοχή

Η Ελλάδα συμμετείχε με 34 αθλητές και 2 αθλήτριες, χωρίς να κατακτήσει μετάλλιο. Ξεχώρισαν, όμως, ο Νίκος Ηλιάδης (4ος στα 82.5 κιλά της Άρσης Βατών), ο ιστιοπλόος Τάσος Μπουντούρης (6ος στα Φιν) και οι παλαιστές Στέλιος Μηγιάκης (7ος στα 62 κ. της Ελληνορωμαϊκής ), Γεώργιος Χατζηιωαννίδης (7ος στα 57 κ. της Ελευθέρας) και Πέτρος Γαλακτόπουλος (8ος στα 74 κ. της Ελληνορωμαϊκής).