Η Χαρά

Είναι ώραι, στιγμή Παραδείσου, 
ότε φάσματα παύουν θολά, 
και τα πάντα θεάται καλά 
             η ψυχή σου.

Φεύγει τότε ο νους και η κρίσις ·
ή καρδία γλυκύθυμος ζη, 
και μ’ αυτήν εορτάζει μαζί
             όλ’ η Φύσις.

Πλημμυρίς αισθημάτων ωραίων 
αναπάλλει το στήθος γλυκύ,
και καλείσαι και είσαι εκεί
             Ανακρέων.

Η νεότης λαμπρά σε ποτίζει
θείον νέκταρ αφάτου χαράς,
και των πόθων ευώδης βορράς
             παιανίζει.

Η ψυχή αναλύετ’ εις μύρον, 
και θανάτους, θεούς λησμονείς,
και μεθύσκεις εντός ηδονής
             ως ονείρων.

Σταματά η ζωή παραφόρως
ευθυμούσα φαιδρά, ως ευρών
σταματά προσχαρής θησαυρόν 
             οδοιπόρος.
 
Πλην πριν έτι καλώς εννοήσω 
ότι έχαιρον, φεύγ’ ή χαρά!
Φευ! καθώς αστραπή τις περά...
            Πώς θα ζήσω;

Η χαρά μας εδώ η βραχεία 
αντανάκλασις είναι αυτής,
ην συ άνω, Θεέ μου, κρατείς;
             Φαντασία...

Την χαράν — θεωρώ ειρωνείαν·
μετά μέλιτος γεύσιν πολλήν 
τα λοιπά ανευρίσκεις χολήν 
             καί ανίαν.

Σπυρίδων Βασιλειάδης
Σπυρίδων Βασιλειάδης (1845 - 1874)

έλληνας ποιητής.

Βιογραφία

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ

ΠΡΟΤΕΙΝΟΥΜΕ

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΤΟ EMAIL ΣΑΣ

Εγγραφείτε στο Newsletter μας για να λαμβάνετε κάθε μέρα στο email σας τα σημαντικότερα άρθρα του «Σαν Σήμερα .gr»


ΜΟΝΑΔΙΚΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΜΕΛΟΥΣ

premium Γίνε συνδρομητής με μόλις 3 € / μήνα, στήριξε τον αγαπημένο σου ιστότοπο
και απόλαυσε premium περιεχόμενο, χωρίς διαφημίσεις!

ΜΑΘΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ