Η ιστορία του αμερικάνικου εμβλήματος

4 Ιουλίου 1776: Ο Μπέντζαμιν Φράγκλιν, ο Τζον Άνταμς και ο Τόμας Τζέφερσον, ορίζουν μία επιτροπή για το σχεδιασμό ενός εμβλήματος που θα δηλώνει την ύπαρξη ενός ανεξάρτητου έθνους, με φιλοδοξίες και μεγάλες προσδοκίες για το μέλλον. Ακολούθησαν άλλες δύο ανάλογες επιτροπές, κανένα σχέδιο όμως δεν έγινε κοινά αποδεκτό. Λύση στο πρόβλημα έδωσε τελικά ο γραμματέας του Κογκρέσου, Τσαρλς Τόμσον, υιοθετώντας στοιχεία και από τις τρεις προηγούμενες προσπάθειες. Η πρότασή του εγκρίθηκε από το Κογκρέσο στις 20 Ιουνίου του 1782 και χρησιμοποιείται έως σήμερα, με ελάχιστες παραλλαγές.

Στο κέντρο του εμβλήματος απεικονίζεται ένας αετός. Με το αριστερό πόδι του κρατά μία φαρέτρα με τόξα, που συμβολίζει τη δύναμη του πολέμου. Μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, με διάταγμα του προέδρου Χάρι Τρούμαν, στις 25 Οκτωβρίου του 1945, στο δεξί πόδι προστέθηκε ένα κλαδί ελιάς, σύμβολο της ειρήνης. Το στήθος του αετού καλύπτεται από μία ασπίδα με 13 κόκκινες και λευκές ρίγες, όσες και οι πολιτείες που ενώθηκαν για να δημιουργήσουν το νέο κράτος. Η μεγάλη μπλε ρίγα, που υπάρχει στην κορυφή τους, αντιπροσωπεύει τον πρόεδρο και το κογκρέσο. Το λευκό χρώμα συμβολίζει την αγνότητα και την αθωότητα, το κόκκινο τη σκληρότητα και το μπλε τη δικαιοσύνη. Ο αστερισμός με τα 13 αστέρια πάνω από το κεφάλι του αετού συμβολίζει τη γέννηση μιας νέας χώρας ανάμεσα στα υπόλοιπα έθνη.

Η πρώτη σφραγίδα με το έμβλημα των ΗΠΑ χρησιμοποιήθηκε στις 16 Σεπτεμβρίου του 1782 από τον ίδιο τον Τόμσον για την επικύρωση του γνησίου των υπογραφών, σ' ένα έγγραφο που εξουσιοδοτούσε τον Τζορτζ Ουάσινκτον να διαπραγματευτεί μία ανταλλαγή φυλακισμένων. Από τα χέρια του Τόμσον πέρασε στους διαδόχους του, που ήταν υπεύθυνοι για τη φύλαξη και τη χρήση της στα διπλωματικά έγγραφα. Σήμερα, η σφραγίδα αυτή αποτελεί μέρος έκθεσης στα Εθνικά Αρχεία της Ουάσινγκτον.