Γιώργος Κατακουζηνός
1943 – 2013

Σκηνοθέτης του κινηματογράφου, γνωστός από την ταινία του Άγγελος (1982), η οποία αποτέλεσε μία από τις μεγαλύτερες εμπορικές επιτυχίες του ελληνικού κινηματογράφου, ενώ προκάλεσε μεγάλες αντιδράσεις με τη θεματολογία της.

Ο Γιώργος Κατακουζηνός γεννήθηκε το 1943 στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου και μετά τις κινηματογραφικές σπουδές του στην Αθήνα και το Παρίσι, εργάστηκε ως βοηθός σκηνοθέτη σε αρκετές ελληνικές ταινίες («Διωγμός», «Τα 201 καναρίνια», «Το μπλόκο», «Ξεχασμένοι Ήρωες», «Ο αδελφός Άννα» , «Όταν ξυπνά το παρελθόν», «Όχι,..κύριε Τζόνσον»), προτού υπογράψει τις δικές του δημιουργίες. Το 1968 συμμετείχε ως ηθοποιός στην ταινία του Δήμου Θέου «Κιέριον».

Το 1976 γύρισε την ταινία μικρού μήκους Νύχτες και το 1982 την πρώτη του ταινία μεγάλου μήκους Άγγελος, με πρωταγωνιστές τον Μιχάλη Μανιάτη και τον Διονύση Ξανθό. Βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, η ταινία αφηγείται ένα ερωτικό έγκλημα που συντάραξε την ελληνική κοινωνία στα μέσα της δεκαετίας του '70. Στις 7 Απριλίου 1976 ο 19χρονος ναύτης Χρήστος Ρούσσος συνελήφθη και καταδικάστηκε σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία του ερωτικού του συντρόφου, του 22χρονου Ανέστη Παπαδόπουλου.

Η ταινία, που γνώρισε μεγάλη εμπορική επιτυχία, προκάλεσε από νωρίς  αντιδράσεις, εξαιτίας του θέματος, αλλά και του σεναρίου της. Αμέσως μόλις βγήκε στις αίθουσες (15 Οκτωβρίου 1982) με τις δάφνες των τεσσάρων βραβείων στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης (καλύτερης ταινίας, σεναρίου, α’ ανδρικού ρόλου και κριτικών), ο Ρούσος μήνυσε τον Κατακουζηνό, επειδή δεν συμφωνούσε με το περιεχόμενο του σεναρίου, αλλά αργότερα παραδέχτηκε ότι η δημοσιότητα που απέκτησε η υπόθεσή του εξαιτίας της ταινίας, συνέβαλε και στη μείωση της ποινής του, αφού το 1990, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Καραμανλής, του απένειμε χάρη. Αντιδράσεις, όμως, δεν υπήρξαν μονάχα στην Ελλάδα. Στο φεστιβάλ των Κανών, η ταινία συνάντησε αρνητική αντιμετώπιση, ενώ στο φεστιβάλ του Σικάγου δέχτηκε επίθεση από κύκλους ομοφυλοφίλων, που δεν αποδέχονταν το πρότυπο του ομοφυλόφιλου δολοφόνου.

Πέντε χρόνια αργότερα (3 Δεκεμβρίου 1987), o Κατακουζηνός παρουσίασε τη δεύτερη ταινία του με τίτλο Απουσίες και πρωταγωνιστές τη Θέμιδα Μπαζάκα, την Πέμυ Ζούνη, την Έλενα Ναθαναήλ και τον Νικήτα Τσακίρογλου. Η ταινία, που εκτυλίσσεται το 1911, αναφέρεται στην ιστορία τριών γυναικών, οι οποίες ζουν μόνες στο κτήμα του πατέρα τους, ώσπου ένας γοητευτικός λοχαγός λειτουργεί ως «καταλύτης». Η ταινία, που επαινέθηκε από την κριτική, απέσπασε δύο βραβείο στο Φεστιβάλ της Βαλένθια (κριτικών και φωτογραφίας για τον Τάσο Αλεξάκη). Ξεχωριστή θέση στην ταινία κατέχει η υπέροχη μουσική του Σταμάτη Σπανουδάκη.

Βασισμένη, επίσης, σ' ένα έγκλημα που συγκλόνισε την ελληνική κοινή γνώμη, ήταν και η τρίτη του ταινία με τίτλο Ζωή, που προβλήθηκε στις 26 Απριλίου 1996, με πρωταγωνιστές τη Γεωργία Αποστόλου και τον Βασίλη Σεϊμένη. Αφηγείται τη δολοφονία και τον τεμαχισμό της 18χρονης Ζωής Γαρμάνη από τον σύζυγό της, τον 27χρονο φοιτητή Παναγιώτη Φραντζή. Το φρικτό έγκλημα διαπράχθηκε στις 25 Ιουνίου του 1987 στην Κυψέλη.

Ως σκηνοθέτης, ο Κατακουζηνός εργάστηκε και στην τηλεόραση σε ντοκιμαντέρ, ενώ, παρά την ταλαιπωρημένη υγεία του, ήταν ενεργό μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Σκηνοθετών έως το τέλος της ζωής του. Τους τελευταίους μήνες νοσηλευόταν σε νοσοκομείο της Αθήνας.

Ο Γιώργος Κατακουζηνός πέθανε στις 13 Αυγούστου 2013, σε ηλικία 70 ετών.